RouteZuid India heeft de reiziger veel te bieden, variërend van overvolle steden, tempels, strand, een zeer uitgebreide keuken een veel meer. Als je ook nog de 'Backwaters' van Kerala bezoekt met zijn wonderschone natuur, zul je een onvergetelijke vakantie hebben.

Ik heb december 2006 de reis gemaakt met Shoestring. Hieronder vind u mijn reisverlag.
Voor de liefhebbers, heb ik ook een video. Zie de video pagina.

Reisverslag Zuid-India

Schiphol, 22 december

Je zou verwachten dat het 's ochtends om 05:00 enigszins rustig is op schiphol. Niets is echter minder waar. Er staan dikke rijen mensen voor de Lufthansa balie. Gelukkig ben ik zo vroeg dat ik mijn vliegtuig naar Frankfurt nog wel zal halen. Ik ontmoet hier ook enkele van mijn reisgenoten.
De vlucht naar Frankfurt is slechts een uurtje, doch de vlucht naar Chennai zal de volle 8 uur duren. Tegen middernacht lokale tijd landen we in Chennai, het vroegere Madras. Na de nodige formaliteiten kunnen we eindelijk naar ons hotel, het moderne, schone Vijay park.

Pondicherry, 23 december

's ochtends om 08:00 opstaan voor een soort pannenkoekjes met curry als ontbijt. Ze hebben in dit hotel overigens wel geroosterd witbrood, maar ja; we zijn nu eenmaal in India, dus nemen we ook Indiaas ontbijt. De thee wordt standaard met melk en suiker geserveerd, niet zo geweldig, dus daar moet ik de volgende keer even om denken.
Verbouw van rijst
Winning van zout
Vandaag reizen we naar Pondicherry. Het verkeer is Chennai is nogal chaotisch. Links en rechts inhalen is vrij normaal en er wordt zoveel getoeterd dat mij de betekenis ervan even ontgaat. Als we Chennai verlaten maakt de halfafgebouwde stad langzaam plaats voor de groene kustlijn van Tamil Nadu. Het water is hier zoutig en dat maakt dat er niet veel wil groeien. Hoofdzakelijk rijst, suikerriet en palmbomen. Tijdens de tsunami van 2004 zijn hier zware vernielingen aangericht. Dat is te zien aan het feit dat veel van de palmbomen nog kleine boompjes zijn die duidelijk nog moeten groeien.
Wat hier natuurlijk wel goed gaat is zout winnen. Met laat stroken land onderlopen en het water verdampen. Het natte zout wordt op het land verder te drogen gelegd.

In Pondicherry lopen we eerst een rondje langs de winkelstraten en over een soort groente- en bloemen markt. Bloemen worden veel gebruikt in kettingen en andere versierselen, meestal om een of andere God te eren. Ook komen we zo in aanraking met de eerste bedelaars. Probleem is dat het moeilijk is in te schatten of ze echt behoeftig zijn, of gewoon een makkelijke manier van inkomsten zoeken. Een rijstplanter verdient ongeveer 80 Rs per dag. Bedelaars kunnen dat ook wel bijeenhalen, zeker als ze ook nog een kind op de arm hebben. Dat zijn soms niet eens hun eigen kinderen, doch die huren ze. De kinderen zelf worden er soms eveneens op uitgestuurd om te bedelen.
Zelf houd ik het volgende criterium aan: Mensen met een gebrek (blind, missende lichaamsdelen, mismaakt) en duidelijk oude mensen krijgen geld, anderen niet.

's Avonds gaan we eten bij een van de Franse restaurants die het stadje rijk is. Een van de weinige kansen die we zullen krijgen om iets anders te eten dan typisch Indiaas. Koepel Auroville

24 December

Auroville is de door Aurobindo gestichte stad. Dit zou de ideale samenleving van de toekomst moeten worden. Toen de stad werd aangelegd is er aarde uit 121 landen bijeengebracht in een grote urn, een daad waarmee de eenheid van de mensheid wordt benadrukt. Na een rondje door het informatiecentrum met een (verplichte) introductievideo begeven we ons naar het auditorium in het centrum van de stad. Middenin is een grote goudkleurige koepel geplaats (de matrimandir) die dienst doet als meditatieruimte. In de koepel, waar we overigens niet in mogen, bevind zich een grote kristallen bol die wordt aangestraald door zonlicht. Na de dood van Aurobindo is de autoriteit overgegaan naar een franse volgelinge, genaamd "The Mother".

Tanjore, 25, 26 december

Beeld Nandi Tempelterrein Gangaikondacholapuram
Tempel GangaikondacholapuramBeeld in Darasuram Detail pilaar Darasuram
De weg naar Tanjore is lang en hobbelig. Ik verbaas me nog steeds over de rijstijl van de IndiŽr. Het TV-programma "Blik op de weg" zou hier camera's tekort komen. Langs de weg wordt rijst en suikerriet verbouwd. Als ze rijst aan het oogsten zijn stoppen we even om te kijken. Het dorpje waar we stoppen heeft huizen gemaakt van palmbladeren. Er lopen de koeien en geiten los. Het geheel maakt geen rijke indruk, toch zien we ergens een kleuren TV staan. Die worden vaak geschonken door politieke partijen. Men maakt geen ongelukkige indruk. Digitale foto kamera's zijn een groot succes, omdat ze zichzelf terug kunnen zien.
We maken een stop bij de tempel van Gangaikondacholapuram. Hier staat buiten een gigantisch beeld van Nandi, de stier-God dat uit ťťn stuk steen is gehouwen. Het is eigenlijk een heel tempelcomplex. Het tempelterrein wordt ook gebruikt om te picknicken. Buiten de tempel heeft een waterbuffel verkoeling gezocht in het water, bovendien is hij zo even die vervelende vliegen kwijt.

We bezoeken tevens het tempelcomplex van Darasuram met zijn gebouwen met rijk versierde zuilen. Eigenlijk is alles rijk versierd. We krijgen uitleg over de betekenis van diverse beelden, doch het valt niet mee alles te onthouden. Zo is er een beeld van een leeuw die een olifant aanvalt. Dit staat voor de overheersing van het hindoeÔsme over het boeddhisme.
Deel van de tempels in Brihadeshwara Muurschilderingen in Brihadeshwara
In Tanjore staat de tempel van Sri Brihadeshwara. De stenen van deze tempel zijn ongelofelijk mooi en rijk bewerkt. In vrijwel iedere steen is een God uitgehouwen. Als je ook nog bedenkt dat alle stenen van ver zijn aangevoerd raak je wel onder de indruk van de omvang van het project.
Het hele tempelcomplex is een oase van rust. Door de hoge muren dringt het constante verkeerslawaai dat je elders overal hoort niet door binnen het complex.

Oven van de bronsgieter Bronsgieten
Bij een bronsgieterij krijgen we te zien hoe bronzen beelden gemaakt worden. Van een soort klei/olie mengsel, dat in een soort gum verandert als je het in water gooit wordt eerst met het de hand een beeld gemaakt. Dit beeld wordt gebakken zodat het uithard. Van klei wordt hiervan een mal gemaakt waar het brons in gegoten wordt. Na afkoeling slaat men de mal kapot, en houdt men het gegoten beeld over. Dit moet nu nog met vijltjes worden bijgewerkt en opgepoetst. Met chemicaliŽn kan men het brons oud laten lijken.

De middag gebruiken we om even bij te komen in ons hotel met zwembad.

Even over het eten: Tot nu toe zijn we altijd gaan eten op "veilige" plaatsen, dat wil dus zeggen; waar men weet hoe men hygiŽnisch voedsel moet bereiden. Meestal zijn dit dus restaurants die op toeristen gericht zijn. We zijn dan gemiddeld 100 - 150 Rs kwijt voor een simpele maaltijd (2- 3 euro), tot 500 Rs (9 euro) voor een zeer uitgebreide. Vandaag besloten twee van onze groep om eens bij een lokale gelegenheid te eten. Ze hebben het gepresteerd om voor 15 Rs (0.25 euro) een "vegetable noodles" te eten. (dit lijkt op Chinese mie het groenten). Leven in India kan goedkoop zijn.

Bij het ontbijt heet water plus een theezakje bestellen gaat meestal niet. Ze snappen gewoon niet wat je bedoelt, maar als je "black thee" besteld gaat het ook goed. Je moet alleen de theezakjes snel uit de pot halen voordat het net zo donker als koffie is.

Trichy, 27 december

Rituele wasplaats Toekomstvoorspeller
Op weg naar Trichy komen we langs een plek waar ritueel wordt gebaden, inclusief alle bijbehorende rituelen. Behalve het rituele wassen en onderdompelen kan men op de oevers ook terecht voor scheerbeurten, zegeningen door priesters en voorspellingen van de toekomst.

Srirangam tempel in TrichyEenmaal in Trichy valt de Srirangam tempel direct op, want hij steekt ver boven de stad uit, en is bovendien zeer veelkleurig. Ook qua omvang is het een van de grootste tempels. Na de buitenste muur lijkt het meer op een winkelstraat dan op een tempel. Pas na de 3e muur hoeven we onze schoenen uit te doen. Nu betreden we het heilige gedeelte.

Overal is het een drukte van belang. Bovendien heeft de tempel een beetje de structuur van een doolhof. Heel anders dan de serene rust die we gisteren in de tempel van Sri Brihadeshwara aantroffen. De tempel is gewijd aan de God Vishnu. Sterker: dit is de enige tempel waarin Vishnu een 5 koppige serpent berijdt, al moet ik eerlijk bekennen dat ik dat even gemist heb. Het beeld staat ergens in het allerheiligste gedeelte, en dat is niet toegankelijk voor niet-hindoes's. Maar het beeld schijnt van een afstandje te zien zijn.

Srirangam tempel Beelden van de aap-God Srirangam tempel

's Middags is er een uitstapje naar de Rock Tempel, waarbij je na het beklimmen van 427 treden een verbluffend uitzicht hebt. Ik houd het echter voor gezien en besluit het zwembad op te zoeken.
    Kodaikanal, Thekkady