Zuid India

India

India Kaart van India

Achtergrond

De Indiase civilisatie behoort tot een van de oudste ter wereld, en gaat 5000 jaar terug. Blanke nomaden migreerden tussen 3000 en 1500 B.C. het noordwesten van India en vermengden zich met de daar levende donkergekleurde Dravidi's, en creëerden zo de typische klassieke Indiase cultuur. Althans volgens één van de theoriën.
Invasies door Arabieren in de 8e eeuw, en door Turken in de 12e eeuw werden gevolgd door europeesche handelaars in het begin van de 15e eeuw. Tegen het begin van de 19e eeuw was het land onder Engelse politieke zeggenschap. Indiasche legeronderdelen speelden een belangrijke rol in beide wereldoorlogen. Vreedzaam verzet tegen het Britse kolonialisme door Mohandas (Mahatma) Gandhi en Jawaharlal Nehru leidden in 1947 tot onafhankelijkheid. Hetsubcontinent werd verdeeld in de seculaire staat India, en de kleinere Moslim staat Pakistan. Strubbelingen tussen India en Pakistan zijn echter bijna orde van de dag, onder andere over een onafhankelijk Kashmir.

Legenda

Oppervlakte 3.2 miljoen km2 (bijna 80 x Nederland)
Klimaat Van tropische moesson in het zuiden tot gematigd in het noorden.
Bevolkingca 1 Miljard
Levensverwachtingca 64 jaar (vrouwen worden iets ouder)
ReligieHindoe 80.5%, Moslim 13.4%, Christenen 2.3%, Sikh 1.9%
Politieke vormRepubliek
Tijdsverschil met Nederland/België4,5 uur
MunteenheidIndiaase Roepie (1 euro is ca 60 roepie) [actuele koers]


Klimaat en beste reistijd

Hoewel India het hele jaar door bezocht kan worden is de periode van december tot maart over het algemeen het prettigst. Het is droog, zonnig en warm, vergelijkbaar met een mooie zomer in Nederland.
Temperatuur in Chennai Temperatuur in Cochin
Chennai (Madras) Cochin


In India begint vanaf februari de temperatuur op te lopen tot een uitermate vochtige hitte (40-45 °C) in mei en juni. Het is de voorbode van de moessonsregens die begin juni de Indiase westkust bereiken en zich langzamerhand over het hele land verspreiden.
Neerslag in Chennai Neerslag in Cochin
Chennai Cochin

Visa

Als u India als toerist wilt bezoeken heeft u een visum nodig. Houd er rekening mee dat uw paspoort op de dag van de visum aanvraag nog zes maanden geldig moet zijn.
Tevens dient uw paspoort tenminste twee lege pagina's te bevatten voor visastempels. Daarnaast is een tourist visum vereist. Dit visum met een geldigheidsduur van zes maanden, kunt u bij de Indiase ambassade in Den Haag of Brussel aanvragen en kost 50 euro. De geldigheidsduur van het visum gaat in op de dag dat u het van de ambassade ontvangt. Het is dus van belang het visum niet te lang van tevoren aan te vragen.

De Indiase ambassade in Den Haag is geopend op werkdagen van 10.00 tot 12.00 uur. Bedenk wel dat de ambassade gesloten is op nationale en religieuze feestdagen. En aangezien er nogal wat feestdagen zijn is het verstandig om even te informeren of de ambassade geopend is alvorens u de ambassade bezoekt. U kunt het visum ook per post aanvragen. Een visa application form (aanvraagformulier voor het visum) kunt u schriftelijk bestellen (sluit een gefrankeerde retourenveloppe geadresseerd aan uzelf in), of downloaden van de website van de ambassade.

Het ingevulde aanvraagformulier, paspoort, een biljet van 50 euro, twee pasfoto's en een aan u zelfgeadresseerde brief met 6,45 euro aan postzegels stuurt u vervolgens aangetekend naar de ambassade. U krijgt uw paspoort met visum meestal binnen een a twee weken retour. Mocht er overigens iets mis gaan met de verzending van het paspoort dan kan de ambassade daar niet aansprakelijk voor worden gesteld.
Wie onbekende gebieden in India wil bezoeken, moet er rekening mee houden dat er een aantal restricted & protected areas zijn. Deze gebieden zijn niet, slechts onder bepaalde voorwaarden of met een speciaal permit te bezoeken. Bij de Indiase ambassade kunt u een actueel overzicht krijgen van deze gebieden.
Prijzen hier gelden voor 2006: Let op prijsverhogingen!

Ambassade van India in Nederland:
Buitenrustweg 2,
2517 KD Den Haag
Tel: 070-3469771, 4273812 (voor visa)
website

Ambassade van India in België:
Vleurgatsesteenweg 217
1050 Brussel
Tel: 02-6409140
website

Elektriciteit

Het elektriciteitsnet in India voert 230V/50Hz, maar heeft een enigzins afwijkende plug. Mijn ervaring is dat onze platte stekkers, soms met enig 'gepiel' er wel inpassen.

Fooien en Bedelen

Anders dan bij ons wordt in India vaak vooraf getipt. Baksheesh geeft je als je iets speciaals van iemand gedaan wilt hebben. Personeel van restaurants rekent op een fooi. Geef tussen de vijf en tien procent van de rekening. In hotels rekent het personeel ook op een kleine fooi. Tassen laten dragen naar je kamer is heel gewoon. Iemand verdient hier per slot zijn brood mee. Vijf tot tien roepie per koffer is normaal.

In grote steden wordt veel gebedeld. Sommige mensen die bedelen zijn er fysiek bijzonder slecht aan toe. Houd wel in gedachten dat er in India nog steeds kinderen bewust worden verminkt, om ze door middel van bedelen voor een aardig familie-inkomen te laten zorgen. De baby or de arm van een bedelares hoef niet perse van haar te zijn, ze kan het gehuurd hebben om zo een hoger inkomen te krijgen. Zelf heb ik het volgende criterium aangehouden: Iedereen met een gebrek (blind, missende ledematen, verminkt) en oude mensen krijgen wat geld. De rest zal er toch voor moeten werken.

Gezondheid

Vaccinatie

De GGD's in Nederland geven je hierover goede informatie. Veel prikken zijn tegenwoordig voor langere tijd geldig. Je krijgt een inentingspaspoort van de GGD waar je prikken geregistreerd worden en dat je meenemen kunt op reis.

Malaria.

In India komt Malaria voor. Het slikken van malariatabletten is altijd een discussiepunt. Malaria is een vervelende ziekte en kent een vorm die niet te genezen is. Je hersenen worden aangetast en je bent binnen 48 uur dood. Deze vorm van malaria komt in Zuid Amerika en India op specifieke plekken voor. De meeste vormen van malaria zijn echter goed te genezen, en sommige mensen nemen daarom het risico door geen anti-malaria middellen te nemen, maar het is een persoonlijke afweging. Persoonlijk heb ik weinig last van Malarone dus ik neem liever het zekere voor het onzekere.

Als alternatief kun je muggendoders mee nemen (elektrische apparaatjes met flesje gevuld met vloeistof die muggen dood) en Autan stiften die je op je huid aanbrengt. Een muskietennet lijkt handig maar is benauwd en geeft alleen bescherming in bed terwijl de muggenkiller je hele kamer vrijhoudt van muggen. Het zijn relatief veilige producten. Ze doden alleen de muggen en niet de fruitvliegjes b.v. Doe bij binnenkomst op een nieuwe hotelkamer een beetje van dat spul uit het flesje op een lepeltje, verhit dat met een aansteker en de stof verdampt in sneltreinvaart zodat je de muggen om je heen ziet neervallen. Daarna moet het apparaatje zelf zijn werk doen.

Geschiedenis

Zuid india heeft als bakermat van de Dravidiaanse Cultuur een lange historie. In Tamil Nadu is een een kalkstenen beeldje opgegraven dat tussen de 15.000 en 25.000 jaar oud is. De eerste belangrijke beschaving dateert van 2500 v. Chr. Omstreeks 1500 v. Chr. werd het gebied van de Indus-beschaving onder de voet gelopen door de Ariërs, die hun Indo-europese taal op het subcontinent introduceerden. Daarmee begon de ontwikkeling van een typische Indiase cultuur, die zowel elementen in zich verenigde van de Ariërs, als van de oerbevolking, die waarschijnlijk Dravidische talen sprak.

Rond 300 v. Chr heersten de Mauryaanse koningen over het gebied, tot dit rijk rond 180 v Chr. uiteenviel. Van ongeveer het jaar 300 tot het jaar 500 was een groot deel van hedendaags India onderdeel van het Gupta Rijk. India was in die tijd in beschaving het verst gevorderde gebied op aarde. De Indiase cultuur oefende toen sterke invloed uit op geheel Zuidoost-Azië. Invallen van steppenvolkeren uit Centraal-Azië leidden echter ca. 500 tot de instorting van het Gupta-rijk.

Hierna werd een groot rijk gevestigd door de Chalukya in midden India van ongeveer de jaren 500 tot 750. De islam werd kort na 700 geïntroduceerd in het noordwestelijk deel van het subcontinent, Sindh. Omstreeks 1200 begon de Mohammedaanse verovering van geheel Noord-India. De verovering ging aanvankelijk gepaard met grote bloedbaden en onderdrukking van het Hindoe-geloof, maar naar verloop van tijd groeide er een zekere modus vivendi tussen Moslims en Hindoe's. Slechts in enkele gebieden ging de meerderheid van de bevolking over tot de Islam.

Portugal was het eerste Europese land dat om Kaap de Goede Hoop zeilde en India bereikte. Op 20 mei 1498 landde Vasco de Gama op de zuid-Indiaase kust na een 23 dagen durende reis vanaf oost-Afrika. Zij Introduceerden Katholisisme in India. Vanaf de 17e eeuw begon Engeland de situatie in India te beïnvloeden. In 1676 vestigden ook de Fransen zich aan de oostkust van India bij Pondicherry, ten zuiden van Madras. Van 1858 tot 1947 werd India geregeerd als een onderdeel van het Britse Rijk.

Mohandas (Mahatma) Ghandi wordt gezien als de leider van een geweldloze opstand, die uiteindelijk leidden tot de onafhankelijkheid van India.

Bevolking info: Shoestring

De bevolking van India bestaat uit verschillende etnische groepen. In het noordwesten is de huidskleur over het algemeen wat lichter dan in het zuiden. In het noordoosten van het land zien we mongoloïde stammen die verwantschap hebben met de Chinezen. In het midden van India wonen de Ariërs, Indiërs van Indo-Europese afkomst. Zij zijn duizenden jaren geleden vanuit het noorden en westen naar India getrokken en vormen een ruime meerderheid van de bevolking. Niet alleen in aantal maar ook in politiek, economisch en sociaal-cultureel opzicht overheerst dit deel van de bevolking. In het zuiden wonen de Dravidiërs die zich in de loop der tijd vermengd hebben met de Ariërs. De Dravidiërs hebben een donkere huidskleur en vormen ongeveer een derde van de bevolking. Hoewel hun cultuur en godsdienst door de jaren heen in vele opzichten verweven zijn geraakt met die van andere etnische groepen, zijn hun godsdienstige rituelen, bouwstijlen, kleding en literatuur nog steeds onmiskenbaar Zuid-Indiaas. In 1961 woonden er in India ongeveer 440 miljoen mensen. Naar schatting zijn dat er nu al meer dan één miljard. De toename van de bevolking is een groot probleem voor de regering. India is al met familieplanning en geboortebeperking begonnen in 1952, maar het is de vraag of de campagnes zin hebben gehad. Voor veel armen zijn hun kinderen een investering in de toekomst. Ongeveer 74% van de mensen leeft op het platteland en de rest in steden. Steeds meer mensen zoeken echter hun heil in de steden waar ze rijkdom en vrijheid (van het kastensysteem) proberen te vinden. Dit heeft desastreuze gevolgen. Steeds meer sloppenwijken worden aan de grote steden geplakt en de overheid heeft geen geld om de leefomstandigheden van de bewoners van die wijken te verbeteren. Er zijn veel miljoenensteden. Boven aan de lijst van het aantal inwoners staan Mumbai en Calcutta, die beide elk bijna het inwonertal van heel Nederland op hun grondgebied hebben. Een miljoenenstad die je op deze reis bezoekt is Madurai.

Ondanks het feit dat er in India een sterke feministische beweging is en dat in de hogere kasten/klassen vrouwen wel degelijk meetellen, is over het algemeen de positie van de vrouw in India zeer ondergeschikt aan die van de man. Met name in de traditionele plattelandsgemeenschappen is de vrouw vaak een soort van slavin, die niets in te brengen heeft. Echtparen hopen op een kind, maar eigenlijk op een jongen. Een jongen betekent een versterking van de familie. Zijn vrouw komt later bij hem wonen en brengt een bruidsschat mee. Wanneer een echtpaar een dochter krijgt, betekent dat dus later een bruidsschat betalen en meestal financiële zorgen.

Het kasten-systeem

(v. Portug. casta = stam, soort, geslacht), een sociale stratificatie in India die is voortgekomen uit de maatschappelijke indeling zoals de Indo-Ariërs die hanteerden met hun varna's (letterlijk 'kleuren', maar in de praktijk standen).

In het kastenstelsel zijn de vier varna's: brahmanen (priesters), kshatriya's (krijgers), vaisja's (boeren en handelaren) en sjudra's (bedienden en landarbeiders), uitgewerkt tot duizenden kasten. Deze kasten zijn vaak zeer lokaal bepaald. De kaste waarin iemand wordt geboren, bepaalt voor een groot deel zijn of haar leven: huwelijk, status, leefregels en beroep zijn vaak bepaald door de kaste. Elk beroep heeft zijn eigen kaste: wassers, smeden, bakkers etc. In welke kaste men wordt geboren, hangt af van iemands karma: de optelsom van iemands goede en slechte daden in zijn of haar vorige leven.

Ten grondslag aan het kastenstelsel ligt de tegenstelling tussen rein en onrein, ofwel leven en dood/ontbinding. Bepaalde dingen zijn zeer onrein, zoals zweet, bloed, geknipt haar en uitwerpselen. Beroepen die te maken hebben met onreine zaken als vuilnis opruimen, mest kruien en toiletten schoonmaken, worden in India nog grotendeels vervuld door de harijans (de onaanraakbaren). De benaming 'harijan' betekent letterlijk 'kind van God' en is afkomstig van Mahatma Gandhi die zich inzette voor de 'bevrijding van de onaanraakbaren'.

Hoewel sinds de onafhankelijkheid in 1947 wettelijk verboden speelt het kastenstelsel nog steeds een belangrijke rol in hedendaagse India. Vooral op het platteland, waar driekwart van alle Indiërs wonen, is het nog altijd een belangrijk maatschappelijk ordenend systeem. Met name in het zuiden leeft het nog sterk: zo zijn er in veel dorpen nog afzonderlijke woonwijken voor de onreinen, die hun eigen waterput hebben en vooral geen water uit andere putten mogen drinken. Mensen met dezelfde kaste-achtergrond hebben vaak een gevoel van saamhorigheid, wat nog versterkt wordt doordat ze vaak dezelfde taal, cultuur en economische positie delen. In de steden is het kastenstel echter in snel tempo aan het eroderen en maakt het plaats voor een indeling gebaseerd op sociaal-economische positie.

De Indiase politiek probeert de zwakke positie van de onaanraakbaren te verbeteren door middel van een beleid van positieve discriminatie. Zo zijn er voor onaanraakbaren extra plaatsen gereserveerd in het onderwijs en bij de overheid. Dit roept echter weer het nodige verzet op van mensen die stellen dat dit beleid niet spoort met de feitelijke, wettelijke uitbanning van het kastenstelsel.

Voor meer informatie: Zie o.a. WikiPedia: De geschiedenis van India.

Land en landschap info: Shoestring

India is kleur, bonte verscheidenheid, massale drukte, diepe ellende en oneindige schoonheid. Als geen ander land maakt dit deel van de wereld een onuitwisbare indruk op elke bezoeker. Sommigen worden hopeloos verliefd en keren steeds weer terug. Anderen zoeken overspannen naar de uitgang. Want India is veel, soms teveel. Alles is er te vinden. Het is een werelddeel. Er zijn woestijnen, jungles, de hoogste bergen ter wereld, stranden, wereldsteden. Een zesde deel van de wereldbevolking woont in dit enorme gebied. India is geen land, maar een subcontinent. Het strekt zich van noord naar zuid uit over een afstand van 3250 km. De afstand van oost naar west is 2950 km. Vergelijk de afstand Amsterdam naar Athene, die 2800 km bedraagt. De oppervlakte van India is 3,28 miljoen km2. Het is 95 keer zo groot als Nederland. De kustlijn is 6100 km lang, en het land grenst aan Pakistan, Afghanistan, Tibet, China, Nepal, Bhutan, Birma, Bangladesh en Sri Lanka. De grens over land bedraagt 15.250 km. Geen land ter wereld heeft een zo lange continue geschiedenis en alle tijdperken zijn in India met elkaar verweven. De tijd waarin de heilige veda's mondeling werden doorgegeven, dringt nog door in het heden. Oude animistische gebruiken hebben het hindoeïsme de magische glans gegeven, die de hedendaagse bezoekers weet te betoveren. Op belangrijke kruispunten van cultuur staan monumenten naast elkaar die met eeuwen tussensprong zijn gebouwd. Het land is bezaaid met tempels, beelden, forten en tombes. Enkele zijn wereldberoemd zoals het Rode Fort in Delhi of het beroemdste liefdesmonument ter wereld, de Taj Mahal. Andere monumenten, zoals de Sri Meenakshi tempel in Madurai hebben ten onrechte niet die status.

India stroomt over van overvloed aan natuur, cultuur, mensen, geschiedenis, lijden, monumenten, feesten, leven en dood. Wie er voor het eerst naar toe wil, moet zich goed voorbereiden, want het is, zowel mentaal, fysiek als organisatorisch geen makkelijk land om te bereizen. Het tempo van India ligt lager dan bij ons. Dat wordt eenieder al snel duidelijk die het land bezoekt.

Twee soorten bezienswaardigheden zijn bijzonder de moeite waard, maar worden onderbelicht in de reisgidsen, daarom wordt er hier even de nadruk op gelegd. Het mooiste dat India te bieden heeft, is het leven op het platteland, waar het grootste deel van de bevolking woont. Het indrukwekkendst zijn de grote festivals, waarbij de hindoes hun goden rondslepen in extatische processies, of aanbidden op massale bijeenkomsten.

De eeuwige tredmolen van dag en nacht, van zaaien en oogsten, van leven en dood, komt nergens beter tot uiting dan in de dorpen van India. Het ontwaken van mensen, dieren, van de natuur bij het eerste ochtendlicht, is als het ontwaken op de eerste dag. In de overtuiging van veel hindoes wordt de wereld elke ochtend opnieuw geschapen. Als je kijkt naar de eerste zonnestralen die verstrooid worden door de dauw op een spinnenweb, als je de vogels hoort die druk in de weer zijn met het bezingen van de nieuwe dag, de kinderstemmen in en om de eenvoudige hutten, het knetteren van mestvuurtjes voor het bereiden van de ochtendmaaltijd, dan is het echt alsof het de ochtend van de eerste dag is.

Behalve de dorpen zijn de religieuze festivals erg imposant. Als de goden massaal aanbeden moeten worden, dan is India op zijn best. Dan bouwen duizenden mensen staketsels van bamboe, lappen, papier en meters kerstverlichting. Binnen de kortste keren ontstaan de fraaiste ééndagstempels, of in elkaar geflanste processiekarren voor de goden. Ze boetseren godenbeelden, maken hun koeien op of beschilderen de gevels van hun huizen. Indiërs kunnen als de beste in een handomdraai van de wereld een sprookjestuin maken, voor hun goden, wel te verstaan. En als het zover is, en de goden gezien en aanbeden mogen worden, dan verschijnen allen, rijk of arm, in prachtige sari's en gestreken, vlekkeloze hemden om tempelkarren te trekken of godenbeelden van slingers en offerandes te voorzien. Dan is alles gezang, kleur en jasmijngeur. Dan is heel even de hemel op aarde.

Iemand die meer dan de helft van de landen van de wereld had bezocht, vertelde na zijn reis door India dat dit het meest exotische land ter wereld was. Exotisch, in de zin van anders dan waar we vandaan komen, is India voor ons zeker. De mensen denken anders, zien de zaken anders, eten anders, leven anders samen. India is een van de armste en dichtstbevolkte landen ter wereld. Maar het is ook een land waar levende, culturele tradities bestaan, die hun oorsprong vinden in een verleden, waarin we in Europa nog met hunebedden bezig waren. Nu, aan het begin van het derde millennium van onze eigen jaartelling, is die veel oudere Aziatische cultuur springlevend en als de waan van de dag aan het westen voorbij is gegaan, dan glimlacht India even en gaat verder in de tredmolen van dag en nacht, zaaien en oogsten, leven en dood. De rondreis gaat door een tweetal deelstaten van India met een heel eigen cultuur en landschappelijk karakter

Tamil Nadu info: Shoestring

De Tamils vinden hun land heilig, uitverkoren door de goden. Tempels zijn er dan ook overal en de aanwezigheid van Shiva, Vishnoe, Murugan, Ganesha en de talloze godinnen zegent het land. Soms zijn deze tempels in de loop van de geschiedenis tot enorme complexen uitgegroeid. 'Waar geen tempel is, daar moet je niet wonen', luidt een bekend Tamil spreekwoord. De Tamil taal vloeit als 'zoete honing', zo is het oordeel van de bevolking zelf over deze oudste van de Dravidische talen. Oude dichters hebben liederen gecomponeerd die nog dagelijks binnen de stenen muren van deze godshuizen weerklinken.

Tamil Nadu is het meest 'anti-arisch' en 'anti-Noord-India' van de zuidelijke staten. Dit heeft in het verleden al verschillende keren aanleiding tot regionalisme gegeven, soms zelfs met militant karakter. Nergens in India is het verzet tegen Hindi als nationale taal zo fel als in Tamil Nadu.

Samen met Orissa is Tamil Nadu een van de meest uitgesproken hindoegebieden van India. De islam is er pas laat doorgedrongen en het hindoeïsme heeft zich er daardoor redelijk ongestoord kunnen ontwikkelen. De meeste hindoes in Tamil Nadu belijden een vorm van hindoeïsme die als bhakti kan worden betiteld, liefdevolle overgave aan een godheid of deelname aan de godheid. Deze overgave is soms uit angst geboren maar kenmerkt zich doorgaans door aanhankelijkheid en emotionaliteit. De godheid schenkt zijn genade waarmee hij zijn wezens op aarde steunt.

Tamil Nadu heeft de wereld enkele bijzondere kunstvormen geschonken. In de eerste plaats is hierbij te denken aan de Bharata Natyam danstraditie. Deze heeft inmiddels de tempels en de vorstenhoven achter zich gelaten. Er is een groot publiek bereikt, tot ver buiten de grenzen van India. In de tweede plaats is te denken aan de Zuid-Indiase bronsgietkunst, die zijn hoogtepunt bereikt in de dynamische gestalte van de dansende Shiva, een figuur die diepe indruk maakte op de Franse beeldhouwer Rodin.

Kerala info: Shoestring

Deze kleine deelstaat ligt aan de westkant van de Nilgiri, het kustgebergte van Zuid-India. Door de combinatie van twee natte moessons en stijgregens ontvangt het gebied een enorme hoeveelheid neerslag die er voor zorgt dat Kerala de groenste staat van Zuid-India is. De hoge neerslag en de vruchtbaarheid van de grond hebben een intensieve landbouw mogelijk gemaakt. Drie rijstoogsten per jaar is geen zeldzaamheid en kokos vormt in een verscheidenheid aan vormen een kwart van het dieet van de bevolking. De hoge landbouwopbrengsten zijn vermoedelijk de oorzaak van de grote bevolkingsdichtheid van de staat. In de kustgebieden zijn grote delen bebouwd met kleine bungalows in grote tuinen, afgewisseld door rijstvelden of kokosplantages. Elk hoekje is er gecultiveerd. Heel bijzonder zijn de 'backwaters', een systeem van kanalen, riviertjes en eilanden vlak achter de kust, waar het leven zich geheel afspeelt op en aan het water.

De heuvels en bergen geven een ander aanzien. Hier handhaaft zich her en der nog dichte jungle, afgewisseld door onder meer rubber- en specerijenplantages en hoger in de bergen, thee- en koffieplantages. Verder zijn fikse stukken ontbost door houtkap. Met de aanleg van eucalyptus- en agavenplantages probeert de overheid de verwoestende erosie die hiervan het gevolg is, enigszins tegen te gaan.

Kerala is een land van tegenstellingen. Het is een hoog ontwikkeld gebied en de staat kan trots zijn op het feit dat het analfabetisme hier het laagste is van heel India. Ook de aanwas van de bevolking is hier teruggedrongen tot West-Europese cijfers en er is nauwelijks sprake van tergende armoede, zoals elders in India vaak het geval is. Het is voor een groot deel de verdienste van de machtige communistische beweging, die hier sinds de onafhankelijkheid van India de grootste politieke partij levert. Maar daarnaast zijn met name in deze staat juist de meest conservatieve instituten van de hindoesamenleving bewaard gebleven.

Kerala is belangrijk voor de traditionele ayurvedische geneeskunst. Nergens anders in India is deze tak van wetenschap zo authentiek bewaard dan hier en nergens houdt men zich ook zo sterk vast aan de traditie. Ondanks de communistische sympathieën van de bevolking vinden we juist hier nog de 'onzichtbaren', een kasteloze groep, lager dan de onaanraakbaren, van wie de aanblik zo verontreinigend is dat de leden van deze groepering alleen 's nachts tevoorschijn mogen komen.

De godenwereld info: Shoestring

Een bezoek aan een hindoetempel is ook een inleiding tot een enorm godenpantheon. De meeste hindoes zullen je vertellen dat ze in één god geloven, ook al lijkt het dat er duizenden goden bestaan. Als je daarnaar vraagt dan krijg je vaak als antwoord dat de veelheid aan vormen gezien moet worden als de vlakjes van een diamant. Valt een lichtstraal op de verschillende vlakjes dan zal er iedere keer een ander facet van de diamant oplichten, maar het blijft dezelfde diamant. Hier zal nu aandacht worden besteed aan een paar belangrijke goden uit het hindoeïsme: Brahma, Shiva, Vishnoe, Ganesha.

In het westen is men vaak bekend met de hindoe drie-eenheid Brahma-Vishnoe-Shiva. Brahma wordt echter nauwelijks vereerd, omdat hij te abstract is, geen vorm aanneemt en nauwelijks spannende mythen heeft gecreëerd. In heel India staat maar één tempel die aan Brahma is gewijd, in Pushkar (Rajasthan). Brahma is de schepper van het universum en wordt afgebeeld met vier hoofden. Sarasvati is eerst de dochter van Brahma, maar wordt in latere tijden ook beschreven als zijn vrouw. Zij wordt beschouwd als de godin van de kunsten en wordt meestal afgebeeld met een snaarinstrument in haar handen.

Shiva
Shiva is een van de belangrijkste goden van het hindoeïsme. Hij wordt vaak afgebeeld als een asceet. Hij gaat gekleed in een tijgervel of een olifantshuid, beide zijn verwijzingen naar twee demonen die hij ooit heeft vernietigd. Zijn lichaam is grijsachtig of wit van kleur omdat hij zich insmeert met de as van de lijkverbrandingplaatsen. Zijn haar draagt hij in lange gevlochten lokken zoals veel asceten in India het dragen. Hij heeft drie ogen, het derde siert zijn voorhoofd. Uit dit derde oog kan hij vuur laten voortrazen en daarmee vernietigt hij het universum als de schepping ten einde loopt. Shiva verenigt in zijn gestalte en in de attributen die hij bij zich draagt veel tegenstellingen. Dit komt, zo leggen hindoes uit, doordat hij een god is die het hele universum omvat, van hoog tot laag, van rein tot onrein. Zo draagt hij in zijn ene oor een oorring die uitsluitend gedragen wordt door laagkastige dorpsvrouwen terwijl in zijn andere oor een oorring hangt in de vorm van een mythische krokodil zoals alleen brahmanen dragen. In een van zijn handen draagt hij een trommel, damaroe, die op een zandloper lijkt. Met deze trommel geeft hij het ritme van de schepping aan. Een van zijn andere handen draagt een oplaaiend vuur waarmee hij de wereld vernietigt. Op zijn hoofd draagt hij bloemen waaronder de zeer giftige datura, een bloem waaruit hallucinerende stoffen kunnen worden gedestilleerd. Om zijn hals draagt hij giftige slangen, symbolen van de dood. Op zijn hoofd draagt hij ook een maansikkel, een doodssymbool. Zijn rijdier is de stier Nandi. Nandi ligt bijna altijd voor de ingang van een Shiva tempel. Shiva is van oudsher de god der asceten. Veel van zijn volgelingen zijn saddhu's (heilige mannen), die alleen of in groepen door geheel India rondtrekken, hun lichaam ingesmeerd hebben met as, vaak op bizarre wijze boete doen en te herkennen zijn aan de drie horizontale strepen die zij op hun voorhoofd hebben geschilderd. Hun attribuut is de drietand. De vrouwen van Shiva zijn bekend onder vele vormen en namen. Parvati is de meest bekende eega van Shiva, die het symbool is geworden van de volgzame onderworpen vrouw. Zij moest lijdzaam toezien hoe Shiva te pas en te onpas overspel pleegde met schone dames, maar altijd kwam hij weer bij haar terug. Parvati is de vreedzame vorm van het begrip shakti (vrouwelijke energie). Zij kan zich echter ook manifesteren in andere woeste vormen: Durga, Chamunda of Kali. Durga wordt veelal aanbeden als zelfstandige godin, die op zich niets meer met Shiva te maken heeft. Zij is speciaal geschapen, met eigen wapens om de goden te redden van een vreselijke ramp. Als Kali ('de zwarte') verschijnt Parvati in haar meest verschrikkelijke vorm. Zij is zwart, haar tong hangt uit haar bloedige bek, omhangen met afgehakte menselijke hoofden en schedels, en dwaalt over afschuwelijke dodenakkers. Zij wordt geacht hulp te bieden waar geen enkele god meer macht heeft. Opvallend is ook dat juist de laagste kasten haar mogen aanbidden, wat haar aanhang zo groot maakt. Als enige krijgt zij bloedoffers; tijdens haar festival worden talloze zwarte, mannelijke dieren, variërend van katten tot buffels, aan haar geofferd.

Vishnoe
Vishnoe is een god die in talloze gedaanten verschijnt. In karakter is hij doorgaans wat milder en vriendelijker dan Shiva, hoewel ook hij extatische aspecten kent. Vishnoe wordt meestal afgebeeld met een blauwe lichaamskleur en vier armen waarin hij een schelp, een knots, een lotus en een discus draagt. Hij draagt vaak een kroon en een geel kleed. Om zijn hals draagt hij een krans van woudbloemen en diverse sieraden waaronder een juweel dat wensen vervult. Vishnoe heeft twee rijdieren, de slang Shesha en de vogel Garuda. De slang dient hem als rustbed terwijl de vogel hem door het universum vervoert. Vishnoe bewaakt de wereld en hij grijpt in als er iets dreigt mis te gaan. Hij verschijnt dan op aarde in de vorm van een incarnatie. De hindoes kennen tien klassieke incarnaties: vis, schildpad, zwijn, de manleeuw Narasimha, dwerg, Rama met de bijl, Rama met de boog, Krishna, boeddha en tenslotte Kalki. De laatste incarnatie van Vishnoe, Kalki, moet nog komen. Hij zal verschijnen als een ruiter op een wit paard met een zwaard dat 'vlamt als een komeet'. Daarmee zal hij alle demonen vernietigen die de wereld bedreigen. De populairste incarnaties van Vishnoe zijn Krishna en Rama met de boog, de held van de Ramayana. Krishna komt zelf weer in tal van verschillende verhalen en situaties voor en is vooral populair in zijn verschijning als jonge koeherder. Hij beleeft talloze avontuurtjes met de herderinnetjes van het dorp waar hij woont. Later is hij ook een groot religieus leraar geworden en hij verwoordt zijn boodschap aan de mensheid in de Bhagavad Gita, een belangrijke filosofische tekst, die centraal staat in de Mahabharata.

Ganesha
Een bijzonder populaire god is Ganesha. Hij valt enorm op tussen de honderden godengestalten van het Indiase pantheon omdat hij het hoofd heeft van een olifant. Van hem bestaan tientallen vormen. Hij wordt beschouwd als de geestelijke zoon van Shiva, die hem echter niet verwekt zou hebben. Hij is geboren uit de badolie van zijn moeder Parvati als een mooie jongen. Zijn olifantskop kreeg hij pas later. Toen Shiva na een lange afwezigheid weer thuiskwam, zou Parvati juist overspel aan het plegen zijn. Moe als zij was van de eeuwige escapades van haar man, had zij een keer een eigen initiatief ontwikkeld met alle gevolgen vandien. Ganesha had zij voor de deur op wacht gezet. Deze had Shiva nog nooit gezien en weigerde hem de toegang. Shiva ontstak in vreselijke woede en sloeg de deurwachter het hoofd af. Pas toen hij vernam dat hij zijn eigen zoon had vermoord, moet hij snel het hoofd van het eerste het beste wezen vinden ter vervanging: dat was dus een olifant. Ganesha is een god die hindernissen wegneemt als hij wordt vereerd. Vereer je hem niet dan kan hij juist hindernissen scheppen. Ganesha doet alles voor de mensen die hem aanbidden en daarom wordt hij ook vaak door misdadigers, criminelen en zwarte magiërs vereerd. Ganesha wordt in bijna iedere hindoetempel vereerd. Hij rijdt op een rat.

Heilige dieren

India staat bekend als het land van de heilige dieren. Toch is deze heiligheid in de praktijk van alledag een voor buitenstaanders moeilijk te vatten concept. Waar een dier in de ene context wordt gezien als heilig, verliest het in een andere elke aanspraak op respect. Net als voor veel binnen het hindoeïsme, luidt ook hier het sleutelwoord tot een begin van inzicht: alles is relatief.

Overal in India liggen de koeien midden op de weg. Rustig herkauwend, terwijl steeds meer verkeer langs raast, met steeds hogere snelheden. Iedereen weet dat koeien tot de heiligste dieren van India behoren. Volgens een oude legende was de koe Su-rabhi, moeder van alle koeien, een van de schatten die uit de kosmische oceaan werden gekamd. Haar pangavya of 'vijf producten' - melk, yoghurt, boter, mest en urine -bezaten een zeer zuiverend vermogen.
Vrouwen vangen soms de urine van het dier op om het te drinken als medicijn. De mest wordt opgevangen om te dienen als brandstof. Toch heeft de koe geen eigen tempels. Ze wordt op straat vereerd vanwege zichzelf. In het zuiden van India doet ze dienst als waarzegster - bekleed met fraaie kleden en haar horens beschilderd en versierd met koperen dopjes. Het aantal keren en de manier waarop ze haar kop schudt, onthullen de toekomst. In het noorden krijgt ze bij festivals bloemenslingers omgehangen en steken mensen bloemen in haar heilige openingen, overigens niet altijd tot onverdeeld genoegen van het dier.

Semi-heilig
In India kunnen vele dieren aanspraak maken op een vorm van heiligheid. Hoewel niet zo algemeen verbreid als de heiligheid van de koe, doen talloze mythen en verhalen de ronde waarin dieren een rol spelen die hen een vorm van heiligheid verleent. Een groot aantal dieren is heilig vanwege de functie die ze vervullen als vehikel voor een god. Elke hindoegod wordt geassocieerd met een dier dat zijn rijtuig is. Ganesha berijdt zijn rat, Saraswati wordt geassocieerd met de zwaan, Shiva met een tijger. Durga rijdt op een leeuw of op een tijger. De vuur-god Agni op een ram en Vayu beweegt zich voort per antilope en Shiva per stier.
Toch betekent dit niet dat al deze dieren in de dagelijkse praktijk vereerd worden. Velen lijken een semi-heilig bestaan te leiden, waarin van verering nauwelijks sprake is. De ram noch de antilope staan bekend als erg heilig.
Eenzelfde zweem van semi-heiligheid kleeft aan de categorie dieren die geassocieerd worden met de vroegste incarnaties van Vishnu. Zijn reeks van tien bestaansvormen begon hij als een vis. Het verhaal gaat dat de eerste mens door deze vis gered werd van een kosmische zondvloed. In zijn tweede incarnatie keerde Vishnu terug als schildpad, die op de bodem van de melkoceaan verbleef. In deze gedaante karnde hij de oceaan tot hier allerlei objecten uit tevoorschijn kwamen, waaronder het levenselixer amrita en de koe Surabhi. Als zwijn redde Vishnu de aarde (in de vorm van een godin) van de bodem van de oceaan en bracht haar aan de oppervlakte, waar hij haar uitspreidde, bergen op haar bouwde en haar verdeelde in zeven continenten. Hoewel iedereen deze verhalen kent, beschouwt vrijwel niemand vissen, schildpadden of zwijnen in het algemeen als bijzonder heilig of vererenswaardig, hoewel sommige subgroeperingen en culten plaatselijk deze dieren vereren en iedereen in tempels respect betuigt aan beeltenissen hiervan. Toch leiden zij in het leven van alledag een marginaal bestaan vergeleken bij de dieren die in ruimere kring heilig worden geacht.
Apen en stieren
Rond die dieren immers worden grote, jaarlijkse feesten georganiseerd. Zo zijn er vele festivals en verhalen rond Hanuman, de apengod die Rama te hulp schoot bij zijn oorlog tegen de demon Ravenna, ontvoerder van Rama's echtgenote Sita. Elk jaar wordt de Ramayana opnieuw opgevoerd, waarbij kinderen er het grootste genoegen in vinden beschilderd als Hanuman gillend door de straten te rennen. De heiligheid van Hanuman strekt zich wel uit tot apen in het algemeen. Met name boeren en eenvoudige mensen vereren de aap. Opmerkelijk genoeg wordt in de vroege heilige teksten de aap niet genoemd als heilig dier. Toch zullen mensen apen niet snel afmaken: toen in Pushkar een nogal agressieve apenbende de was stal en mensen van het dakterras duwde, werden ze gevangen en in een vrachtauto naar een rustiger oord vervoerd.
Een dier dat door iedereen als heilig wordt beschouwd, is de stier Nandi: het 'rijdier' van Shiva. In de vele Shiva-tempels die over India verspreid liggen, staan vaak reusachtige beelden van Nandi, die rustig op zijn knieën ligt om offerandes in ontvangst te nemen. Ook is de stier het onderwerp van het jaarlijkse Nandotsaba-festival. Hier wordt Nandi voorgesteld als de vader van de grote kudde van Krishna. Overal waar Shiva-aanhangers zijn, wordt het festival gevierd met muziek en dans. Onder luid gejuich wordt een gouden beeld van de stier door de tempel gedragen - alleen al de aanblik ervan brengt geluk.
Enge heilige beesten

Honden en kraaien worden zowel gevreesd als vereerd: als boodschappers van de dodengod Yama kun je ze beter te vriend houden, maar een al te nauw contact is vragen om moeilijkheden ... Ook tegenover de rat is de houding dubbelzinnig: niemand is blij als er een rat door het huis rent. Toen het vermoeden van een pestepidemie in Surat rees, werd onmiddellijk een rattenvangcam-pagne opgezet. In Mumbai verdienen straatjongens een (kleine) som geld voor elke rat die ze dood afleveren bij een verzamelpunt - vies werk dat niets met enige vorm van heiligheid te maken heeft. Maar in de buurt van Bikaner staat een beroemde tempel, Karni Mata, waar mensen van heinde en verre naartoe komen om zich op blote voeten de weg te banen door honderden ratten. Heiligheid blijkt dus nogal relatief.

Een vergelijkbare status van eng heilig beest heeft ook de slang, na de koe onbetwist het meest vereerde dier in India. De slang ontleent haar beroemdheid bovenal aan haar rol in het ontstaan van de kosmos. Volgens de bekendste mythe rustte Vishnu op een bed van de duizendkoppige slang Shesha. In zijn slaap groeide uit zijn navel een lotus waarin Brahma geboren werd, de schepper van de wereld. De slang hoort dus al vanaf het begin der tijden tot de kosmos. Er zijn meer verhalen rond slangen, waarin naast vruchtbaarheid en onsterfelijkheid met name het aspect van vrees de aanleiding vormt tot verering. Manasha is de slangenkoningin en daarmee de beschermster van mensen tegen slangenbeten. Zij wordt ook wel de 'vernietiger van vergif' genoemd. Bengalezen vereren haar met een tak of wat water, maar meestal zonder een afbeelding. Aan het begin van het regenseizoen, dat ook het slangenseizoen is, heeft ze haar eigen festival. Slangenbezweerders mogen dan hun kunsten laten zien, in ruil voor offer-giften. Zij stellen zich bloot aan de beet van giftige slangen. Ook lijken ze slangen uit de meest vreemde plekken te kunnen oproepen. Toeschouwers kijken met een mengeling van angst en respect toe, en hopen dat hun offers voldoende zijn om gespaard te blijven van giftige beten.

Blijvend heilig?
En de Indiase koe? Hoewel India ten tijde van de BSE-crisis in Europa genereus aanbood om alle koeien op te nemen die in Europa vernietigd zouden worden - een aanbod dat overigens werd ingetrokken toen duidelijk werd om hoeveel koeien het zou gaan - is de heilige status van het dier niet onaantastbaar. In veel steden wordt de koe steeds meer uit het centrum geweerd. Boze ingezonden brieven, zoals van de vader die zijn zoon in het ziekenhuis zag belanden toen deze in het nachtelijk duister met zijn brommertje op een zwarte koe stuitte, lijken de voorbode van verandering. Alom aanwezige heiligheid past niet meer in de moderne tijd. Indiërs betuigen zich pragmatici, ook inzake kwesties van heiligheid. De houding ten aanzien van heilige dieren is nooit van onbetwijfelbare, absolute heiligheid of absolute verering