Efeze

De reis naar Celçuk is een lange rit van 700 km, maar wel een mooie omdat hij tussen en over de bergen leidt. Bij een overtocht met een veerpont zien we nogmaals dolfijnen zwemmen. Het is vrij nevelig op het water en de overtocht wordt nog even spannend als een vrij grote boot van stuurboordzijde komt opdoemen die ons eerst niet lijkt te zien. Ons veerpontje gaat op de rem, doch op het laatste moment maakt de andere boot een soepele bocht achter ons langs.

Het wordt steeds warmer, en helaas heeft de airco van de bus het begeven. We zijn nu overigens officieel in AziŽ. We overnachten in hotel Canberra, gerund door een Italiaanse.
's Ochtends brengen we een bezoek aan Efeze, de best bewaarde Grieks-Romeinse stad aan de oostelijke Middellandse Zeekust.
De naam Efeze doet niet alleen denken aan de antieke stad, maar ook aan Artemis, apostel Johannes en moeder Maria. Jaarlijks komen duizenden toeristen en pelgrims naar Turkije om deze historische plaatsen te bezoeken.
De gedeeltelijk opgegraven en gerestaureerde monumenten van de antieke stad zijn zeker de moeite waard. Het is een stad vol pracht en praal geweest. Het is zo groot dat je er met gemak een paar uur kunt rondlopen. 's Ochtends is het nog niet zo warm, maar daardoor wel vrij druk. 's Middags wordt het rustiger, maar dan is het eigenlijk te warm. Het is een imposant geheel, met een indrukwekkend theater.

Efeze, het oude theater, met op de voorgrond de havenstraat Efeze Efeze Efeze Efeze, Celcus Bibliotheek Efeze, poort van Mazeus en Mithridates Efeze Efeze Efeze

We vinden hier ook het huisje van Maria (Panaya Kapulu). Sinds eeuwen bestaan er een aantal theorieën over de dood en het graf van Maria: Volgens één is ze is gestorven in Jeruzalem, maar volgens een andere is ze apostel Johannes gevolgd toen hij naar Efeze vertrok. In de jaren 1740-1756 gaf de paus het volgende communique uit: "Apostel Johannes heeft de hem toevertrouwde taak op uitstekende wijze uitgevoerd. Toen hij naar Efeze ging, heeft hij Maria meegenomen en de heilige Moeder is daar ten hemel opgestegen". Een aan het bed gekluisterde Beierse vrouw heeft in de 19e eeuw visioenen gehad waarin de juiste plek aangegeven werd.
Het huisje is inmiddels gerestaureerd en is een bedevaartsoord geworden. Er is vlak bij een bron die geneeskrachtig zou zijn. Ooit was er een "wensboom" waar men zijn wensen aan een papiertje kon bevestigen, doch de boom is inmiddels vervangen door een ijzeren hekwerk. Voor de toegang wordt een gift gevraagd van 11 YTL. Als je niet gelovig bent kunt je dit gedeelte beter overslaan.

Huisje van Maria Wensbriefjes

Celçuk

's Middags naar het archeologisch museum. Hier heeft men voorwerpen tentoongesteld die bij de opgravingen in Efeze gevonden zijn. Een heel aardig museum, en niet al te groot. Tenslotte nog even op een terrasje gezeten bij een voormalig aquaduct. Op het aquaduct hebben zich op de pilaren ooievaars gevestigd (met jongen). Tegen de pilaren aan zijn huizen gebouwd, iets wat bij ons nooit toegestaan zou zijn.

Oud Aquaduct Ooievaar Lokanta tussen het aquaduct