Cappadocië

We overnachten in het (veel te) luxe Yilton hotel, net buiten het plaatsje Cappadocië. Het is een leuk stadje om door te lopen. Het heeft een rijke pottenbakkers historie en ook nu nog zorgen de pottenbakkers voor een belangrijk deel van de inkomsten. Als we even door het oude gedeelte van de stad dwalen worden we opgewacht door kinderen die ons met "Hello" begroeten. Met handen en voeten vragen we hun naam. Het oude gedeelte heeft een prachtig uitzicht over de stad.

Drijvend restaurantWe lunchen op een soort drijvende vlotten op de rivier. We zitten weer op kussens aan een lage tafel. De eenden en ganzen worden door de restauranthouder gevoerd met overgebleven brood, doch ook als je zelf kleine stukjes brood in de rivier gooit zijn er onmiddellijk vissen die het opeten.

Ons doel is een wandeling door het mooie landschap van cappadocië. We zullen de hele dag doen over de wandeling van ca 8 km, want door het bergachtige terrein ligt het tempo laag. We wandelen onder leiding van een gids, die we geboekt hebben bij een Kirkit, een pension/annex reisagentschap waar we gisteren voorbij kwamen. De gids voert ons over soms weg smalle paadjes. Allereerst wordt de witte vallei aangedaan, met zijn voor cappadocië kenmerkende pilaren. Het is werkelijk schitterend.
Cappadocië Cappadocië Cappadocië

Vlak hier naast ligt de rode vallei, die zijn naam ook al duidelijk aan de kleur van de grond en de rotsen dankt. De paadjes gaan soms vlak langs de afgrond, en hebben enkele steile plekken. Zonder gids zou ik mij hier niet snel wagen.

Cappadocië, - rode woestijn Cappadocië, - rode woestijn

CappadociëVerderop komen we in een in de rotsen uitgehouwen kerk. Erg knap gedaan. Van buiten is er niet veel te zien, doch er zijn aanzienlijke ruimten uitgehouwen.

Halverwege wordt er gelunched. We hebben een lunchpakketje meegekregen. Dat laatste was niet noodzakelijk, gezien het feit dat een andere groep wandelaars ter plekke een salade kreeg geserveerd in de simpele lokanta waar we de lunch-stop hielden.

Vlak voor het bezoek aan een klein kerkje begint het zachtjes te regenen. We kunnen nog net schuilen bij een souvenierverkoper die zich bij de kerk heeft gevestigd. Ook deze kerk is in de rotsen uitgehouwen. Net als op veel andere plaatsen zijn de meeste gezichten van de schilderingen weggehakt. De Islam verbiedt de afbeelding van personen.

Overal worden wijndruiven verbouwd, Deze wijn heeft een bijzondere smaak door de duivenmest die gebruikt wordt bij de verbouw van de druiven. Tegen zes uur arriveren wen in een klein dorpje, waar het busje ons oppikt en ons terugbrengt naar ons hotel.

's Avonds gegeten in de lokanta Sanço Pancho, een tip uit de 'lonely planet'. Net als de meeste lokanta's ziet het er ongezellig uit onder de TL verlichting. Het lokale stoofpotje is echter voortreffelijk. Omdat de uitbater een groep van 10 personen niet alleen kan afhandelen komt zijn buurman - die kapper is - helpen serveren.

KaymakliDe volgende dag eerst een bezoek gebracht aan de ondergrondse stad Kaymakli met kamers en gangen verdeeld over acht ondergrondse verdiepingen. In tijden van vrede leefden de mensen van dit gebied gewoon boven de grond, maar bij problemen vluchten zij naar beneden. Daar konden ze tot 6 maanden achtereen leven. Alhoewel vrij goed verlicht is een zaklamp handig voor de wat minder verlichte ruimtes. Niet doen als je last hebt van claustrofobie, want je moet soms gebukt door de smalle gangen. Overal staan trouwens pijlen naar de uitgang, voor als je het te benauwd krijgt.

Het Göreme openluchtmuseum is 1.5 km heuvelop vanaf het dorpscentrum van Göreme. Het kan er heel erg druk zijn, doch in het voorseizoen is het er nog niet overvol. Je kunt hier een flinke tijd doorbrengen met het lopen door tunnels, beklimmen van trapjes, bekijken van grotkerken en -kloosters, waarvan sommige met mooie fresco's. Ook het landschap is adembenemend mooi, maar dat hebben we al gezien tijdens de wandeling.

Göreme Göreme

ZonsondergangHet plan was om 's avonds de zon onder zien gaan vanaf een hoog punt. Nu zijn zoiets bedenken en uitvoeren twee totaal verschillende dingen. Hoge punten zijn er genoeg te vinden, alleen de weg ernaar toe vinden is iets anders. Uiteindelijk lijkt een voormalig kasteel dat boven op een rots is gebouwd het meest geschikt. In ieder geval zijn we niet de enige die op dat idee komt, want het is er redelijk druk. Helaas hebben we de zon niet helemaal onder de horizon zien verdwijnen door wat laaghandende bewolking.