Madagascar

Ambalavao

Dit is het vervolg van mijn reis door Madagascar. We begonnen in het oosten

Op weg naar Ambalavao zien we in de dalen wijnstruiken. Het is wel een mooie omgeving, en we stoppen dan ook een paar maal om foto's te kunnen maken. In een dorpje zien we hoe spaden worden gemaakt in een smederij. Allemaal volledig handwerk.

De zijdefabriek is heel kleinschalig en stelt verder niet veel voor. We krijgen uitleg hoe de larve gekookt wordt, en hoe de zijde daarna gewonnen wordt. Er is één persoon bezig om volledig met de hand zijden doeken te maken. Zelfs de schietspoel wordt met de hand bewogen, er is geen enkel mechanisme.

Route
Panorama, omgeving Ambalavao
Panorama, omgeving Ambalavao

's Middags hebben we nog een leuke wandeling door het dorp gemaakt. Als we bij een lokale bar een biertje gaan drinken, werken we op de lachspieren van de lokale bevolking. Vooral als we ze in het lokale "Salamat" gaan begroeten. Vermoedelijk is onze uitspraak erg slecht. De bevolking is uiterst vriendelijk. We mogen overal even kijken, zoals bij een fabriekje van karren die voortgetrokken worden door zebu's (soort koeien). Nergens worden we onvriendelijk behandeld.

In Ambalavao bezoeken we de zeboe markt. Hier worden zeboes in groepjes verhandeld. De eigenaren blijven in het hotel met hun geld, en het drijven van de dieren wordt uitbesteed. We kunnen veilig tussen de dieren lopen, ondanks dat ze grote horens hebben. De meeste zeboes laten het gelaten over zich heen komen. Een enkele keer probeert er een vandoor te gaan, doch die wordt snel met een paar klappen van een bamboestok teruggedreven.

Ambalavao
Ambalavao
Zebu markt (Ambalavao)
Zebu markt (Ambalavao)
Zebu
Zebu

Na de lunch gaan we een wandeling maken door het Anja Community Reserve, een woud met ringstaartmaki's, gevolgd door een wandeling door het nabijgelegen gebergte. We moeten regelmatig over stenen klimmen en stukken omhoog klimmen of weer afdalen. Gelukkig helpt een van de gidsen me af en toe een handje. Het is wel erg leuk om te doen.

Als boomstam gecamoufleerde hagedis
Als boomstam gecamoufleerde hagedis (linkerstam, bovenste gedeelte)
Anja Community Reserve
Anja Community Reserve
Panorama Anja Community Reserve
Panorama Anja Community Reserve

Een vierwielaangedreven truck brengt ons naar Camp Catta waar we overnachten. Waar we eerst moeite hebben moeten doen om Ringstaartmaki's te kunnen zien, lopen ze hier gewoon over de daken van de huisjes, en eten ze van de bomen

Voor morgen zijn verschillende wandelingen in het gebergte rondom ons. Een van 8 uur, een van 6 uur en een van 4 uur. Ze verschillen niet alleen in lengte, maar ook in zwaarte. Bij de zwaarste worden zelfs klimtouwen gebruikt. Vanaf de grond wordt van twee de punten getoond waar we zullen wandelen, onder andere naar de kameleon rots. Beiden liggen hoog boven ons.

Ringstaartmaki, Zonnend op dak Camp Catta
Ringstaartmaki, Zonnend op dak Camp Catta
Karambony (vanaf Camp Catta)
Karambony (vanaf Camp Catta), een wandeling is vanaf links
Chameleon Massif (vanaf Camp Catta)
Chameleon Massif (vanaf Camp Catta)

Ik besluit om aan geen van de wandelingen mee te doen, maar loop wel een stukje mee met de langzaamste groep. Als we op een mooie plek komen waar ik wel een tijdje wil blijven geef ik door dat ik niet verder mee zal lopen, maar zelf alleen terug zal gaan. Dit had ik al voor de wandeling aangekondigd, maar toch komt het als een verassing voor de gids, en hij moet even bellen.

Als iedereen weg is wordt het heel rustig en hoor je volop vogels rondom. Ik heb een tijdje op een grote, vlakke rots van de omgeving zitten genieten, en ben toen rustig terug gewandeld. Het pad was duidelijk, dus verdwalen was eigenlijk onmogelijk. Bij terugkomst in Camp Catta heb ik me even gemeld, en ook verteld dat ik zou doorlopen naar het dorpje bergafwaarts.

Het is lekker zonnig weer niet al te warm en ik kan rustig de planten en vogels bekijken, totdat twee jongens van een jaar of 8 tot 10 zich bij me voegen en met me willen praten. Zowel mijn als hun Frans is niet al te best dus het gaat een beetje moeizaam.

Dorpje bij Camp Catta
Dorpje bij Camp Catta

Ik heb nog gekeken of ik met mijn verrekijker de andere groepen ergens op de berg zag lopen, maar je hebt eigenlijk geen idee waar je precies moet zoeken. Bovendien kunnen ze wat meer aan de achterzijde lopen.

Het had hier vannacht koud moeten zijn, zelfs tot onder het vriespunt volgens de reisbeschrijving, want dit is het hoogste punt van de reis. Die koude valt enorm mee. Een slaapzak of extra dekens heb ik in ieder geval niet nodig gehad.

Isalo

De weg naar Isalo voert ons door kilometers uitgestrekte velden waar niets anders groeit dan dor gras; het resultaat van "slash and burn". Vroeger was hier een uitgestrekt woud, dat is gekapt voor hout, houtskool en om ruimte te maken voor landbouwgrond. Nadat de bomen waren gekapt, heeft men het overblijfsel in brand gestoken, in de hoop dat dit voor landbouw geschikte grond zou opleveren. In het regenseizoen was er niets meer om de vruchtbare grond vast te houden, met als gevolg dat die is weggespoeld.

Bergen van Isalo Nationaal Park
Bergen van Isalo Nationaal Park

In Isalo NP zijn verschillende wandelingen mogelijk, variërend in zwaarte. Vlak bij de start zitten een aantal ringstaartmaki's in de bomen die zich goed laten fotograferen. Het landschap is mooi, met indrukwekkende rotspartijen.

Een klein groepje gaat terug naar de bus, en de rest gaat het tweede gedeelte lopen, dat zwaarder is, maar wel langs een natuurzwembad voert. Niemand van onze groep heeft hier overigens gezwommen, deels omdat het tegenviel

Schildpadrots (Isalo National Park)
Schildpadrots (Isalo National Park)

Op de lunchplek komen we weer bij elkaar. Omdat hier regelmatig geluncht wordt, trekt deze plek veel lemuren, die ook gewoon foerageren in de bomen en op de grond, op zoek naar eetbare vruchten. Wat dat betreft werkt het gebod om ze niet te voeren goed. Ze worden niet opdringerig naar ons voedsel, ook al zien ze de bananen waarschijnlijk wel liggen.

Na de lunch is er de mogelijkheid het derde, en zwaarste gedeelte te lopen. De rest wordt teruggebracht naar de stad.

Ringstaartmaki
Ringstaartmaki

Ifaty

Op weg naar Ifaty krijgt ons busje pech. Een verbindingsstuk van de versnellingsbak is afgebroken. De bijrijder houdt een andere auto aan om naar het dichtbijgelegen dorp te gaan, en het defecte deel daar te laten lassen.

Vlak bij de pechplaats is een klein museum over het ontstaan van Madagascar sinds het Jurrasic tijdperk. Het is niet bijzonder, maar wel leuk om te bekijken. Men heeft enkele fossielen, en er wordt verklaard hoe de bergen hier precies zijn ontstaan. Na alles bekeken te hebben gaan we even in de ochtendzon zitten en de zandsteenformaties rondom ons bewonderen. Een uurtje later is de bijrijder terug, en even later doet de bus het weer.

Aan de huisjes langs de kant van de weg te zien is de bevolking hier arm, maar volgens de gids kan het ook zo zijn dat de mensen hier regelmatig verder trekken, en dus in simpele houten huisjes wonen. Even verderop stoppen we bij een klein baobab bos, om ons een indruk te geven van de verschillende soorten baobab die we morgen kunnen zien tijdens een twee uur durende wandeling.

Onze bus met pech (Isalo NP)
Onze bus met pech (Isalo NP)

De huisjes waar we overnachten liggen echt direct aan het strand. Als ik van de verhoging af stap waar het op gebouwd is, sta ik al op het strand. Ik maak een wandeling langs het strand, eerst richting het dorp waar ook een restje mangrove ligt. Vreemd om bomen te zien groeien ten midden van zout water.

De vrouwen hebben hun gezichten hier beschilderd met gekleurde aarde. Een van de vrouwen wil graag poseren bij een vissersboot. Meestal zijn het de kinderen die op de foto willen. Het is alleen jammer dat ze vaak stoere poses aannemen.

Als de vissers binnenkomen ga ik daar ook even kijken. Ze lijken het meest kleine visjes gevangen te hebben, en een enkele grote vis. Ook nu weer kinderen die vragen om op de foto te mogen maar ze vragen ook om "bonbon" en "l' argent". Soms zijn ze een beetje opdringerig. Ieder kind stelt meestal 3 of 4 maal zo'n vraag, waarna de volgende komt. Op een gegeven moment negeer je ze een beetje, ook al vinden ze dat niet leuk. Je kunt slechts een beperkt aantal malen vriendelijk "nee" zeggen.

Vrouw poseert in vissersboot (Ifaty)
Vrouw poseert in vissersboot (Ifaty)
Vis wordt aan land gebracht (Ifaty)
De vis wordt aan land gebracht (Ifaty)
Jong geleerd...
Jong geleerd...

Een deel van de groep gaat "Whale watching". Dit is de periode waarin de walvissen migreren. Met bootjes gaat men tot voorbij de koraalrotsen, waar je met geluk de walvissen in zijn geheel uit het water kunt zien komen. Dat heeft men inderdaad kunnen zien.

's Middags gaan we met een klein clubje naar het "Spiny Forest", waar verschillende soorten baobab te zien zijn. Ook zien we enkele van de planten waaraan het de name "Spiny" ontleent: stekels tot 10 cm, en ze zijn echt scherp

We zien een egeltje, een agressieve krekelsoort, de sissende kakkerlak, een zwarte, giftige schorpioen en een giftige spin. Dit zijn de enige dieren die voor de men gevaarlijk kunnen zijn, en normaal zullen ze uit de weg blijven. We kunnen ze zien omdat de gids ze uit stukken verrot hout weet te schudden.

Op een gegeven moment gaan we door de bosjes op zoek naar een grondvogel die alleen in dit bos voorkomt. Het vogeltje zelf is niet bijzonder om te zien, en ik vond met enkele anderen het niet de moeite waard, om daarvoor zo lang door scherp struikgewas te moeten lopen.

Baobab's in spinal forest
Baobab's in spinal forest

De dag er op vliegen we terug naar Antananarivo waar we overnachten en de tijd hebben om de markt te bezoeken. De dag er op reizen we door naar Diego in het noorden van Madagascar