Sumatra, Java, Bali

Bali

Jongens duiken muntjes op

 

De veerboot brengt ons in een klein uurtje van Java naar Bali. Totdat de boot vertrekt vermaken we ons met muntjes in het water te werpen, die dan weer door kinderen worden opgedoken.

Pulaki tempel

Op Bali bezoeken we de Hindoeïstische pulaki tempel. Iedereen moet een soort omslagdoek dragen die de onderste helft van het lichaam bedekt, ook als je al een lange broek draagt. De tempel is simpel, maar wel mooi. We mogen niet overal komen, omdat sommige delen heilig zijn. Het geofferde voedsel wordt achter hekken bewaard om te voorkomen dat de apen alles meenemen.

Het is op Bali aanzienlijk warmer, ongeveer 34 graden. Ook is Bali een stuk toeristischer dan Sumatra of Java. Het landschap is nog steeds mooi: rijstvelden, palmbomen en in de verte bergen.

Ons verblijf voor de komende twee dagen ligt aan het lovinastrand. Helaas is dit een strand dat bestaat uit zwart vulkanisch zand. Dat nodigt niet bepaald uit om op te gaan liggen. Langs het strand lopen vrouwen die doeken verkopen en massages aanbieden (nee, geen erotische!). Het valt me op dat hier ook veel Indonesiërs op vakantie komen, en natuurlijk Australiërs. Voor hen is Bali maar een klein eindje vliegen.

Het centrum begint op ongeveer 10 minuten lopen van ons hotel. Er zijn vooral veel souvenirwinkels en restaurants te vinden. De stoepen zijn vrij slecht. Eigenlijk zijn het betonplaten die over een meter diepe (en brede) goot voor de afvoer van regenwater zijn gelegd. Op zich niets mis mee, ware het niet dat sommige van die platen missen of grote gaten hebben. Goed kijken waar je loopt dus.

Botanische tuin

Op weg naar Ubud stoppen we bij een aantal mooie uitzichtpunten. De botanische tuin is de grootste die ik tot nu toe gezien heb. Er staan helaas maar weinig planten in bloei, het verkeerde seizoen denk ik.
Bij een galerie zien we schilders in opleiding bezig. De kwaliteit van de werken is er dan ook naar; het spreekt ons niet aan.

Het is hier behoorlijk bergachtig. De bus die we hier op Bali hebben lijkt een minder krachtige motor te hebben en heeft soms moeite om tegen de bergen op te komen.

Eenmaal in Ubud ga ik eerst eens zwemmen om wat af te koelen. Daarna naar het "sacred monkey forest sanctuary", een soort apenheul maar dan in het groot. Je kunt hier vrij rondlopen tussen de apen, midden in een stuk woud met hier en daar tempels (vandaar de naam "sacred"). Bij de ingang kun je bananen kopen, om de apen mee te voeren.
Makaak die mijn camera onderzoekt

Ik doe daar niet aan mee, en ga gewoon ergens rustig zitten,. Al snel komen er een aantal apen (makaken) bij me kijken.
Ze klauteren over mij heen, gebruiken mij als plek om te spelen en gaan boven op me zitten. Een van de apen merkt dat er dingen in mijn broekzakken zitten. Hij bijt er eens in om te zien of het eetbaar is. Als hij in zijn onderzoeksdrift per ongeluk het klittenband van mijn broekzak lostrekt, schrikt hij zelf van het geluid. Al snel hersteld hij zich en probeert zijn kleine handjes in mijn broekzak te steken. Om te voorkomen dat hij er straks met mijn portemonnee vandoor gaat sluit ik snel weer mijn broekzak. De aap kijkt me boos aan, maar begint nog net niet te dreigen. Ik heb geen zin in een apenbeet en ga de confrontatie verder niet aan. In plaats daarvan sta ik op, meestal een goede manier om de apen kwijt te raken. Hij probeert nog even zich vast te houden aan mijn shirt, en springt dan op de grond.

Ubud zelf is behoorlijk toeristisch. Er zijn veel winkeltjes met houtsnijwerk en schilderwerk, variërend van prullaria tot mooie kunstwerken.

Uiteindelijk kan ik toch niet de verleiding weerstaan om een souvenir mee te nemen; een mooi houten masker. De vraagprijs is 450.000 Rp ( ca € 32). Onderhandelingen is een must hier, dus ik trek even een bedenkelijk gezicht en kijk nog even bij de andere maskers. De verkoper begint gelijk te vertellen dat hij ook nog wel andere, goedkopere maskers heeft. Die zien er gelijk een stuk minder mooi uit, dus ik ga terug naar mijn eerdere keuze en vraag of ik het ook voor 300.000 Rp kan krijgen. De verkoper doet 50.000 Rp van de prijs af, maar daar ben ik niet tevreden mee. Uiteindelijk komen we tot overeenstemming over een redelijke prijs. Waarschijnlijk betaal ik alsnog teveel, maar voor Nederlandse begrippen betaal ik weinig, en nu zijn we allebei tevreden.

Kookcursus

We doen mee aan een minicursus Balinees koken. De basis is een kruidenmengsel genaamd bumbu Bali, uiteraard gemaakt van verse ingrediŽnten. Het is onze taak om de gember, knoflook, pepertjes en diverse andere kruiden fijn te snijden en in een vijzel tot een puree te vermalen. Met deze bumbu maken we een cram cam soep, een tweetal kipgerechten, kipsaté, een gemengd groentemengsel en een sambal. Onze cursusleider zorgt voor het bakken van de gerechten.

De rest van de dag is vooral een rustdag. Dat is wel even lekker als afsluiting van de vakantie. Morgenochtend gaan de weer richting Nederland.