Costa Rica

Monteverde

In Monteverde is het een stuk koeler. We hebben de keuze uit een aantal activiteiten. Zo kunnen we een canopy tour maken, waarbij je via kabels naar beneden glijdt. Een aantal mensen uit mijn groep kiezen hiervoor.

Ik kies voor een skywalk, waarbij je over metalen hangbruggen op boomtophoogte door het woud loopt. Dit is bijzonder om mee te maken. Er zijn niet echt veel vogels te zien, maar toch wel enkele bijzondere. Het is mogelijk om zowel de canopy tour als de skywalk de doen.

Het is een nevelwoud, maar vandaag is het gelukkig niet overal nevelig, zodat je ook iets kunt zien. Veel bomen zijn begroeid met dikke lagen mos, waarschijnlijk mede het gevolg van de hoge luchtvochtigheid. De hangbruggen zijn onderling verbonden met een stenen looppad, met hier en daar trappen. Ter plekke kan het best glad zijn.

Aan de bomen groeit van alles
Aan de bomen groeit van alles
Door de boomtoppen
Door de boomtoppen
De bruggen zijn verbonden door wandelpaden
De bruggen zijn verbonden door wandelpaden
De nevel zorgt voor veel mos op de bomen
De nevel zorgt voor veel mos op de bomen
Hangbrug in het nevelwoud
Hangbrug in het nevelwoud
Zwarte gier
Zwarte gier


Als ik weer beneden ben loopt er een neusbeertje over het terrein van het restaurant. Dit schijnt in Costa Rica niet ongewoon te zijn. Soms is het een plaag, want de komen op voedsel af, en halen alles overhoop.

In de kolibrietuin heeft men flesjes suikerwater opgehangen. Dit trekt zeer veel kolibries, die je van dichtbij kunt bewonderen. De kolibries zijn aan mensen gewend, en vliegen soms bijna tegen je aan. Ik heb nooit geweten dat er zoveel verschillen zijn in grootte en kleuren van kolibries!

Eigenlijk is suikerwater helemaal niet zo goed voor ze. Het geeft alleen een hoop energie, waardoor ze nog actiever worden, en het suikerwater bevat geen andere voedingsstoffen.

Neusbeertje
Neusbeertje
kolibri
 
kolibri
 
kolibri
 
kolibri
 

Er is ook nog een vlindertuin die je kunt bezoeken, maar de vlinders vliegen vooral als de zon schijnt, en dat is vandaag helaas niet het geval. Ik besluit daarom om de vlindertuin links te laten liggen. Anderen die wel gaan zeggen later dat er toch wel vlinders te zien waren.

Je kunt mooi wandelen in het natuurreservaat Curi-Cancha. De wandeling voert langs smalle bergpaadjes. Heel bijzonder is dat je in één bos twee verschillende klimaten hebt. Het eerste stuk is nevelwoud, terwijl het laatste, lager gelegen deel een stuk droger is. We gaan de wandeling proberen zonder gids, want die kost 15 euro per persoon. Een leuke verdienste voor een groep van 16 man. Achteraf hadden we misschien toch een gids moeten nemen, om de simpele reden dat zij met hun geoefend oog veel meer wild zien. Toch is het een mooie wandeling geweest.



Daarna ga ik naar een orchideeën tuin. Het is nog niet helemaal het goede seizoen voor orchideeën, maar er staan altijd wel een paar in bloei. Er zijn veel hele kleine orchideeën, waar je normaal bijna overheen kijkt. Orchideeën leven altijd op andere planten en hebben dus geen wortels. Daarom hebben ze soms dikke cactusachtige bladen, waarin ze water kunnen opslaan voor droge tijden.

Een paarse orchidee
Een paarse orchidee
 
Orchidee
Ook dit is een orchidee

Een aantal paardenliefhebbers gaan 's middags paardrijden. Het is wel jammer dat het een klein beetje begint te regenen. Dit zal vaker gebeuren, want tegen het eind van de maand begint normaal gesproken het regenseizoen.

De lodge bij monteverde ligt erg mooi. Ik zal jullie een paar foto's niet onthouden:

 
 
 
 

De reis naar San Gerardo de Dota betekent een lange reisdag (3.5 tot 4 uur), maar er is onderweg genoeg te zien. De lodges liggen prachtig tussen de bergen. Het is hier een nevelwoud, en voor het eerst zien we dit ook als we door de bergen aan komen reizen. Bij de lodge miezert het zachtjes, wat niet ongewoon is voor een nevelwoud. De kolibries vliegen af en aan met alle bloemen die hier groeien.

Voordat we de volgende dag vertrekken naar het dorpje Punta Mala hebben we nog een paar uur om rond te kijken bij de lodge, of om een wandeling te maken. Het weer is vandaag heerlijk, de zon schijnt volop. Eigenlijk schijnt hij feller dan je door hebt, omdat de warmte heel comfortabel aanvoelt. Je verbrandt echter wel heel snel.

We hebben nog altijd een zieke in onze groep. Waarschijnlijk nog steeds het eerder vermelde virus. De meesten zijn goed hersteld, maar bij één vrouw steekt het telkens weer de kop op. Uiteindelijk zullen we haar bij een ziekenhuis achterlaten, waar ze aan het infuus gaat om voldoende vocht binnen te krijgen, en een behandeling krijgt met antibiotica. Als ze weer opknapt, kan ze zich alsnog weer bij ons voegen.

Terwijl vier man een bezoek brengen aan de boruca indianen, maak ik een wandeling op een afgeschermd stuk natuurgebied. Het is al vrij warm, maar de bomen bieden voldoende beschutting tegen de felle zon. Als ik even uitrust op een omgevallen boomstam wordt mijn aandacht getrokken door krassende geluiden uit een boom naast mij. Een neusbeertje is bezig achterwaarts uit de boom omlaag te klimmen. Als hij mij ziet stopt hij even, om vervolgens weer verder te gaan, en verdwijnt met enkele sprongen in het bos. Omdat dit stuk privéwoud met een hekwerk is afgesloten is het hier heel rustig. Wij kunnen bij de lodge een sleutel krijgen als we willen, maar verder komt hier niemand.

Lees verder bij Pacifische kust